Masumiyet Müzesi tam bir Mavi Sakal hikayesi. “Canavar” mı yoksa “aslında sakalı da o kadar mavi değil” şeklinde arada derede kaldığımız bir

Mısır kozmolojisinde Khepri ve onu temsil eden bok böceği yani skarabe; yeniliğin, yaratıcılığın ve oluşun, yeniden doğuşun ve yenilenmenin,

Annesi ölüm döşeğindeyken Vasalisa’ya, aynı küçük kızın kendisine benzeyen bir oyuncak bebek verir. Yol ayrımlarında, karar aşamalarında ona

Bu masal öfkeyle uğraşmak ve onu iyileştirmek için eksiksiz bir yöntem anlatır. Bilge ve sakin bir iyileştirici güç aramak (şifacıya gitmek)

gökkuşağı, yalnızca meteorolojik bir olay değil; sembolik düzlemde bilinçdışına açılan bir kapıdır. Fırtına (duygusal çözülme) ile güneş (bi

Bu masal, analitik psikolojide bireyleşme sürecinin yalın bir alegorisidir. Küçük kara balık, Egonun konforlu ama dar havuzundan çıkıp Benli

Ölü Ozanlar Derneği’nin özü, Jung’un bireyleşme sürecinin, bir kahraman yolculuğunun tamamen masallaştırışmış hatta sahneye konmuş hali.. Bu

Hierapolis’te yürürken fark ettim; bazı şehirler gezilmez, hatırlatır. Yeraltından yükselen buhar yalnızca şifa değil, kadim bir çağrı taşır

Aslan Kral’ın baş danışmanı ve şamanı Rafiki, Afrika savanalarında tek başına dolaşan gezgin bir bilgedir. Yaşlı bir baobab ağacında yaşa

“Çok. Elimden gelse seninle 850 bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.” “Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?” “Gider gibi yaparız.”

Kitap: Bilinmeyen Sular. Yeni yılın ilk ayında 36. Haldun Taner Öykü Ödülüne layık görülen yazar Mevsim Yenice, bizi iki santimetrelik tavş

“ Ayakkabılarına bak ve sade oldukları için şükret. Çünkü birinin fazla kırmızı ayakkabıları varsa, çok dikkatli yaşaması gerekir. ” Resimden de anlaşılacağı üzere rahatsız edici bir masal ile geldim. Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabındaki “Kırmızı Ayakkabılar” masalını kısaltmak neredeyse imkansız. Sert, acımasız, simgesel yoğunluğu fazla bir masal. Fakat bu acımasız ve sert gibi görünen masal, ancak bu şekilde acımasız anlatılmalıdır ki, eğer kendi değerlerimize sıkıca tutunm

Dünya, kadınların rahat etmesine karşı çoğu zaman hoyrattır. Göğüslerimiz, kalçalarımız, ilgimiz, şefkatimiz… Bunların hepsi sanki ortak bir

“Bir gün şöyle sormuş demir, mıknatısa: "En çok kimden nefret edersin?" "En çok senden nefret ederim" demiş mıknatıs, beni çekersin, fakat kendinde tutacak kadar güçlü değilsin."

Bu hikâyedeki takım elbise, hayattaki rollerimizi temsil ediyor. “Ne harika bir anne!” “Ne fedakâr bir evlat!” “İşinde ne kadar başarılı bir doktor!” gibi övgüler uğruna, içimizde bir şeyleri eğip bükerek kusursuz görünmeye çalışıyoruz. Ancak bu çaba, tıpkı adamın zorlanarak yürüyüşü gibi, zamanla ruhumuzu ve hayat enerjimizi tüketiyor. İçten içe hissettiğimiz eğretilik, sakatlık gibi dışa yansıyor.

Hayatımızda en az bir kez doğduğumuz yere, ülkeye, topluma, ailemize, bulunduğumuz arkadaş ortamına, yaptığımız işe ait olmadığımızı hissetmişizdir. Hepimizin hayatında, aynaya baktığımızda orada gördüğümüz yansımanın “biz” olup olmadığını sorguladığımız anlar da olmuştur. Bu sorgulayış, bastırılmış yaratıcı potansiyelin, henüz açığa çıkmamış ruhsal kimliğin ilk titreşimidir.

Clarissa P. Estes’in Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabında yer alan İskelet Kadın hikayesi, insan ruhunun en eski ve en bilge döngüsünü anlatır: Hayat – Ölüm – Hayat. Hem bireysel psikolojide hem de ilişkilerde bu döngüden kaçış yoktur. Zaten kaçmaya çalıştığımızda, hikâyedeki balıkçının başına gelen aynı kader bizi bulur: Oltamıza takılan şey, sandığımız “hazineden” çok daha büyük bir dönüşüm çağrısıdır. Masal, denizin karanlık dibinde unutulmuş, parçalanmış ve korkutucu gö

Bazı kitaplar okurken gerçekleri sümük gibi yapıştırır zihnine. Hikaye bittikten sonra kendine gelmesi biraz uzun sürer. Sineklerin Tanrısı benim için tam da öyle bir kitaptı. Yıllar önce okumama rağmen hayatın minik ayrıntılarında hop, canlanıveriyor zihnimde. “Aynı sineklerin tanrısındaki gibi!” diye analize başlıyorum. Yukarıda yapmış olduğum resim de bana bu kitabın bir sahnesi gibi gelmiştir hep. Ralph, Piggy, Jack ve Simon.

Narsistlerden bıkmış bir çoğunluk olarak, biraz da etrafımızda neden dolandıklarını değil, neden buna bir fırsat yarattığımızı, bu senaryoda

Güneş tanrısı Apollo, dev yılan Python’u öldürüp zafer sarhoşluğuyla dolaşırken, Eros’u oklarıyla oynarken görür ve onunla küçümseyici bir d