Hayatta kaçtığın hiçbir şey gerçekten ortadan kaybolmaz. Sadece biçim değiştirir. Ödenmemiş bir bedel, yarım bırakılmış bir yüzleşme ya da görmezden gelinen bir sorumluluk… Bunlar çoğu zaman dramatik bir “ceza” gibi gelmez. Daha sinsi çalışır. İşlerin sürekli ters gitmesi, paranın bir türlü elde kalmaması, arabanın tam da en ihtiyaç duyduğun anda bozulması, beklenmedik masrafların üst üste gelmesi… Bunların hepsini doğrudan “evrensel ceza sistemi” yani karma olarak okumak saf

Spiritüelliğe Neden Bu Kadar Önyargı Var? Farkettim ki spiritüel alanın kendisi değil, etrafında oluşan davranış biçimleri insanları raha

Cosmoenergetica gibi sistemler, budizm, zen öğretisi, tasavvuf da dahil olmak üzere birçok spiritüel çalışma, özünde bir tekamül sistemidir.