Spiritüelliğe Neden Bu Kadar Önyargı Var? Farkettim ki spiritüel alanın kendisi değil, etrafında oluşan davranış biçimleri insanları raha

Cosmoenergetica gibi sistemler, budizm, zen öğretisi, tasavvuf da dahil olmak üzere birçok spiritüel çalışma, özünde bir tekamül sistemidir.

Bir kayıp yaşandığında yalnızca bir insanı kaybetmeyiz; aynı zamanda o kişiyle birlikte kurduğumuz dengeyi, rolleri ve ilişkisel düzeni de k

Cosmoenergetica öğretisiyle ilerledikçe yaşadığım değişimleri anlatmaya devam etmek istedim. Aslında bu başlıkla yazdığım ilk yazıdan sonra

Merhaba, sevgili kozmik savaşçı dostlarım. Bu yazımda, Cosmoenergetica’da henüz 1 buçuk senesini tamamlayan bir operatör olarak yaşadıklarım

Mısır kozmolojisinde Khepri ve onu temsil eden bok böceği yani skarabe; yeniliğin, yaratıcılığın ve oluşun, yeniden doğuşun ve yenilenmenin,

Annesi ölüm döşeğindeyken Vasalisa’ya, aynı küçük kızın kendisine benzeyen bir oyuncak bebek verir. Yol ayrımlarında, karar aşamalarında ona

Bu masal öfkeyle uğraşmak ve onu iyileştirmek için eksiksiz bir yöntem anlatır. Bilge ve sakin bir iyileştirici güç aramak (şifacıya gitmek)

gökkuşağı, yalnızca meteorolojik bir olay değil; sembolik düzlemde bilinçdışına açılan bir kapıdır. Fırtına (duygusal çözülme) ile güneş (bi

Bu masal, analitik psikolojide bireyleşme sürecinin yalın bir alegorisidir. Küçük kara balık, Egonun konforlu ama dar havuzundan çıkıp Benli

Ölü Ozanlar Derneği’nin özü, Jung’un bireyleşme sürecinin, bir kahraman yolculuğunun tamamen masallaştırışmış hatta sahneye konmuş hali.. Bu

Hierapolis’te yürürken fark ettim; bazı şehirler gezilmez, hatırlatır. Yeraltından yükselen buhar yalnızca şifa değil, kadim bir çağrı taşır

Aslan Kral’ın baş danışmanı ve şamanı Rafiki, Afrika savanalarında tek başına dolaşan gezgin bir bilgedir. Yaşlı bir baobab ağacında yaşa

“Çok. Elimden gelse seninle 850 bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.” “Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?” “Gider gibi yaparız.”

tatile gittiğimizde hep aynı oyunu oynuyoruz: “Bu şehir hangi renk?” Şehirlerin, ülkelerin, ayların, günlerin, mevsimlerin de bir rengi var.

Modern mimarinin mistik şairi Louis Barragan ve The Fountainhead kitabı karakteri Howard Roark’un mimari ve minimalizm anlayışı üzerine

Baykuşlar fısıltı kadar sessizce ormanda uçar, karanlıkta gizlenir ve her zaman her şeyi izler. Büyük gözleri, sabit yuvaları içinde hareket edemez; tıpkı araba farları gibi. Bu nedenle çevrelerini algılayabilmek için boyunlarını neredeyse 270 derece döndürerek geniş bir alan taraması yaparlar. Bu fiziksel özellik, baykuşun arketipsel doğasının anahtarıdır: tek bir bakış açısına hapsolmadan, bütünsel görüş. Baykuş, bizim göremediklerimizi görür; bilmediğimizi bilir. Bu yüzden

Kitabı okudukça şunu bir kez daha idrak ettim. Çakra sistemleriyle Batılı psikoloji anlayışı, zannedildiği gibi birbirine zıt değil; aksine şaşırtıcı derecede paralel ilerliyor. Batılı pozitif bilimler çocukların “2 yaş sendromu”nu davranışsal ve gelişimsel bir kriz olarak açıklarken, doğunun binlerce yıllık kadim öğretileri bunun birinci çakranın aktivasyonu olduğunu çoktan biliyordu. Tarih boyunca bilim dünyamız, doğudan aldığı bilgileri batıya entegre ederek gelişti. An

Narsistlerden bıkmış bir çoğunluk olarak, biraz da etrafımızda neden dolandıklarını değil, neden buna bir fırsat yarattığımızı, bu senaryoda

Ayahuasca her ne kadar Peru’ya özgü olduğu düşünülse de, aslında mayaların ritüellerinden Amazon kabilelerine kadar tüm yağmur ormanlarında