Kitap: Bilinmeyen Sular. Yeni yılın ilk ayında 36. Haldun Taner Öykü Ödülüne layık görülen yazar Mevsim Yenice, bizi iki santimetrelik tavş

Modern mimarinin mistik şairi Louis Barragan ve The Fountainhead kitabı karakteri Howard Roark’un mimari ve minimalizm anlayışı üzerine

Raffaello Sanzio’nun Pantheon’daki Mezarı Roma’nın kalbinde, güneş ışığının kubbenin tam ortasından süzülerek yere düştüğü o muazzam yapının, Pantheon’un içindeydim geçen hafta. Pantheon. Namı diğer “Tanrılar Tapınağı”. Antik Roma’nın mimari mucizesi. Hem Pagan kültürün köklü merkezi hem de zamanlar üstü bir sır kutusu. Ve içinde bir sanatçının arzusu yatıyor: Rönesans’ın dahi ressamı Raffael, ölümünden sonra buraya, antik tanrıların mabedine gömülmek istemiş. Peki ama neden?

Entropi. Bir ağaç nasıl yaşar, gövdesine anılarını nasıl saklar, yaralandığı yerler nasıl mis gibi kokar ve yaralı kerestelerin değeri neden diğerlerinden daha yüksek gibi bir çok şey öğrendikten sonra başladım bir ağaç gibi düşünmeye. Bir ağaç olsam benim yaşam halkalarım nasıl olurdu? Hemen 8 yaşımdan beri tuttuğum günlüklerimi kurcalamaya başladım. Ta en başından. Yirmi küsür günlük kurcalamak güzel bir yol haritası oldu.

Gelelim tabloya… Gotik katedraller, mimari olarak yalnızca taş yığınları değil, “yeryüzünden gökyüzüne yükselen dua” gibidir. Mitolojide bu, axis mundi — yani “dünyanın ekseni” — ile eşdeğerdir: Sümerlerin Ziggurat’ı, Yunanların Olimpos’u, Hindistan’ın Meru Dağı gibi. Monet ise Bu seride Rouen Katedrali’ni bir mimari eser olarak değil, adeta bir ışık mabedi olarak ele almış. Taşların üzerindeki her renk değişimi, katedralin yaşayan bir varlık gibi nefes alış verişi gibi.

Burası Japonya’nın Kyoto şehrindeki Dünya’nın en büyük Zen tapınaklarından biri olan Kennin-Ji tapınağı. Yaşadığım deneyimle birlikte, daha

Her şeyi midesine indiren, sanki içlerinden biri espiri yapmışcasına bir anda kahkaha atar gibi hep birlikte öten, balıkçıların peşinde, vap