Dünya, kadınların rahat etmesine karşı çoğu zaman hoyrattır. Göğüslerimiz, kalçalarımız, ilgimiz, şefkatimiz… Bunların hepsi sanki ortak bir

“Bir gün şöyle sormuş demir, mıknatısa: "En çok kimden nefret edersin?" "En çok senden nefret ederim" demiş mıknatıs, beni çekersin, fakat kendinde tutacak kadar güçlü değilsin."

Bu hikâyedeki takım elbise, hayattaki rollerimizi temsil ediyor. “Ne harika bir anne!” “Ne fedakâr bir evlat!” “İşinde ne kadar başarılı bir doktor!” gibi övgüler uğruna, içimizde bir şeyleri eğip bükerek kusursuz görünmeye çalışıyoruz. Ancak bu çaba, tıpkı adamın zorlanarak yürüyüşü gibi, zamanla ruhumuzu ve hayat enerjimizi tüketiyor. İçten içe hissettiğimiz eğretilik, sakatlık gibi dışa yansıyor.